Lenzen zijn voor velen geen onbekende en spelen een belangrijke rol bij de correctie van bijziendheid en het aanpassen van een bril. Er bestaan verschillende soorten coatings voor lenzen.zoals groene coatings, blauwe coatings, blauwpaarse coatings en zelfs de zogenaamde "lokale tirannieke gouden coatings" (een informele term voor goudkleurige coatings).Slijtage van lenscoatings is een van de belangrijkste redenen voor het vervangen van brillen. Laten we vandaag eens kijken naar de kennis die nodig is voor lenscoatings.
Voordat lenzen van hars op de markt kwamen, waren glazen lenzen de enige die verkrijgbaar waren. Glazen lenzen hebben voordelen zoals een hoge brekingsindex, een hoge lichtdoorlatendheid en een hoge hardheid, maar ze hebben ook nadelen: ze zijn gemakkelijk te breken, zwaar en onveilig, om er maar een paar te noemen.
Om de tekortkomingen van glazen lenzen aan te pakken, hebben fabrikanten onderzoek gedaan naar en verschillende materialen ontwikkeld in een poging glas te vervangen bij de productie van lenzen. Deze alternatieven zijn echter niet ideaal gebleken: elk materiaal heeft zijn eigen voor- en nadelen, waardoor het onmogelijk is een evenwichtige prestatie te bereiken die aan alle behoeften voldoet. Dit geldt zelfs voor de harslenzen (kunststofmaterialen) die tegenwoordig worden gebruikt.
Voor moderne kunstharslenzen is het coaten een essentieel proces.Harsmaterialen kennen ook vele classificaties, zoals MR-7, MR-8, CR-39, PC en NK-55-C.Er bestaan ook tal van andere harsmaterialen, elk met iets andere eigenschappen. Of het nu een glazen lens of een harslens is, wanneer licht door het lensoppervlak gaat, treden er verschillende optische verschijnselen op: reflectie, breking, absorptie, verstrooiing en transmissie.
Antireflecterende coating
Voordat licht het oppervlak van een lens bereikt, is de lichtenergie 100%. Echter, wanneer het licht de achterkant van de lens verlaat en het menselijk oog binnenkomt, is de lichtenergie niet langer 100%. Hoe hoger het percentage behouden lichtenergie, hoe beter de lichtdoorlatendheid en hoe hoger de beeldkwaliteit en resolutie.
Bij lenzen van een vast materiaal is het verminderen van reflectieverlies een veelgebruikte methode om de lichtdoorlatendheid te verbeteren. Hoe meer licht er wordt gereflecteerd, hoe lager de lichtdoorlatendheid van de lens en hoe slechter de beeldkwaliteit. Daarom is antireflectie een cruciaal aspect geworden voor lenzen van kunsthars. Dit is de reden waarom antireflectiecoatings (ook wel antireflectiefilms of AR-coatings genoemd) op lenzen worden aangebracht (aanvankelijk werden antireflectiecoatings gebruikt op bepaalde optische lenzen).
Antireflecterende coatings maken gebruik van het interferentieprincipe. Ze berusten op de relatie tussen de lichtintensiteit die de antireflecterende laag van de lens reflecteert en factoren zoals de golflengte van het invallende licht, de laagdikte, de brekingsindex van de coating en de brekingsindex van het lenssubstraat. Dit ontwerp zorgt ervoor dat de lichtstralen die door de coating gaan elkaar opheffen, waardoor het energieverlies van licht op het lensoppervlak wordt verminderd en de beeldkwaliteit en resolutie verbeteren.
De meeste antireflectiecoatings worden gemaakt van zeer zuivere metaaloxiden zoals titaniumoxide en kobaltoxide. Deze materialen worden door middel van een verdampingsproces (vacuümverdampingscoating) op het lensoppervlak aangebracht om een effectief antireflectie-effect te bereiken. Na het aanbrengen van de antireflectiecoating blijven er vaak residuen achter, en de meeste van deze coatings vertonen een groenachtige tint.
In principe kan de kleur van antireflectiecoatings worden gecontroleerd – ze kunnen bijvoorbeeld worden geproduceerd als blauwe coatings, blauwpaarse coatings, paarse coatings, grijze coatings, enzovoort. Coatings van verschillende kleuren verschillen in hun productieprocessen. Neem blauwe coatings als voorbeeld: blauwe coatings vereisen een lagere reflectie, waardoor het coatingproces complexer is dan dat van groene coatings. Het verschil in lichtdoorlatendheid tussen blauwe en groene coatings kan echter minder dan 1% bedragen.
Bij lensproducten worden blauwe coatings vooral gebruikt in lenzen uit het midden- tot hogere segment. In principe hebben blauwe coatings een hogere lichtdoorlatendheid dan groene coatings (let wel: dit is "in principe"). Dit komt doordat licht een mengsel is van golven met verschillende golflengten, en de beeldvormingsposities van verschillende golflengten op het netvlies variëren. Onder normale omstandigheden wordt geelgroen licht exact op het netvlies geprojecteerd, en draagt groen licht meer bij aan de visuele informatie – vandaar dat het menselijk oog gevoeliger is voor groen licht.
Geplaatst op: 06-11-2025